Niepokojące emocje | Coaching Wrocław | akademiaprzemiany.pl

Niepokojące emocje

Patrul Rinpocze

Z okazji wizyty w Polsce mnicha tybetańskiego, Patrula Rinpocze, parę refleksji z jego wykładu poświęconego tematyce uważności.
Dla osób nie będących w temacie, uważność (z ang. mindfullness), to szczególny rodzaj obecności oparty na świadomej, nieosądzającej i skierowanej na bieżącą chwilę uwadze. Być może brzmi to dość enigmatycznie, w praktyce jest to jedna z technik medytacyjnych, której celem jest uspokojenie i skupienie umysłu. Temat uważności był już przeze mnie poruszany przy okazji tematu Sztuka zauważania i jest również jedną z technik w poskramiania wewnętrznego gremlina.
Sam wykład Patrula Rinpocze jest wart wspomnienia choćby po to, by przyjrzeć się tematowi medytacji z punktu widzenia osoby, która wywodzi się z kręgów buddyjskich, czyli kultury mocno osadzonej w medytacji.
Rinpocze mówiąc o medytacji najpierw podaje dwa przykłady medytacji "niewłaściwej", by na końcu przejść do sedna, czyli na czym polega bycie uważnym.
Pierwszym przykładem jest mnich, który bardzo intensywnie medytuje, poświęca na to całe dnie i jest bardzo szczęśliwy, ale tak naprawdę to czemu się oddaje, to nie jest medytacja, tylko fantazje o tematyce erotycznej, które są bardzo dla niego przyjemne, ale równie bardzo szybko oddalają go od bycia obecnym tu i teraz. Fantazjowanie o rzeczach przyjemnych daje tylko iluzje radzenia sobie z niepokojącymi emocjami i sprowadza się do uciekania od nich w świat marzeń.
Drugą formą "niewłaściwej" medytacji jest o skupianie się na treści wydarzenia. Pytania typu - Co ktoś mi zrobił? Jak się zachował? Co ja o tym myślę? To pytania, które powodują, że niepokojąca emocja pozostaje z nami na dłużej i uniemożliwiają nam zrozumienia jej znaczenia.
Medytacja nie polega na zmienianiu czegoś albo pogoni za tym. Medytacja, to czysta obserwacja niepokojącej emocji i odpowiedzeniu sobie na pytania - Jak ona wygląda? Co ona z nami robi? W jaki sposób i gdzie jej doświadczamy? Co się z nami dzieje, gdy ją odczuwamy. Skupiamy się na samej emocji, ignorując treść, która za nią idzie. Niepokojąca emocja jest naszym własnym lustrem i odpowiedzi na jej źródło należy szukać wewnątrz, a nie na zewnątrz. Rinpocze, używa tu metafory złości na mikrofon. Jak jestem zły na mikrofon to mogę go popsuć i nie będę miał mikrofonu, i nie będę słyszalny jak będę do was mówił.
W naszym życiu wszystko jest tak samo potrzebne, każda emocja czemuś służy. Lód i woda to to samo, jak się stopi lód, to staje się on wodą i jest bardzo użyteczny - mamy co pić.